Batma Sevdam

Batma sevdam,

Bir gün yanar cennet aşkınla bu sevdam,

Bağrımdaki vuslat ateşini,

Bir kalemin ucundan dökülen sözcük sayısı kadar,

Bağrına sarsam.

Sorsam gecenin bir yarısı,

Aşikar sarışına sorsam.

Sırılsıklam,

Rakı bardağı kadar incecik bir lafınla,

İçimi ısıtsam, maksadını, şefkatini,

O soğuk sessiz karanlığını sorsam.

Hadi sevdam,

Belki sarhoş değilsin ama,

Bir sarhoş gibi sallansan,

Öyle salınsan, yüreğimi alsan.

O İstanbul ne Orhan Veli'ler harcamadı mı?

Sende beni öyle harcasan,

Cahit Sıtkı ölümden korkmadı mı İstanbul aşkıyla?

Ben senin aşkınla ölümle mi terbiye olsam.

Harcama sevdam,

Ortası delik bir mecidiye,

Teneke yirmi beş kuruş gibi.

Bıraksan herhangi bir kasanın en kuytu köşesine,

Çıkarsan beni sahafçı gibi tozlu rafların en dibine,

Göndersene en gariban sası gurbete.

Gönlüme batma sevdam,

Diken timsali, göğsüme batma sevdam.

Yirmi dört saat, bir günlük sürede,

Güneşin batısından batma sevdam.

Beni beyninde gönderdiğin sası gurbette,

Düşünerek beni de batırma sevdam.

Sen hayatın gözüne batmasan da

Yüksek müsadenle ben batsam.

Yalnız kalmayı seviyorum ama,

Senin yalnızlığın beni korkutuyor inan.