Bekle Beni Anne

ben yine vuruyorlar anne

hem de en hassas yerimden.

üstelik,

esrarlı kocaman kara gözlerim yok artık

torbalanmış altları, gitmiş ışıltıları,

bezginlik var ki artık bakışlarımda,

kimse beni anlamıyor anne.

öyle yoruldum ki,

çöküp bir köşeye kalmak istiyorum.

son defa diye her kalkmamda

yeniden yeniden vuruyorlar

garip yavrusu gibi elimde kalan tek şeyimi

yüreğimi, yüreğimi annem

vuruyor, kırıyorlar.

eskidenmiş cevvalliğim,

yarına umut taşımıyorum artık,

her kırıkta biraz daha kopuyorum hayattan.

sanki, sanki daha çok vurmalarını bekliyorum.

görüyorum, biliyorum benden sonraki pişmanlıklarını,

ben hem o günü bekliyor

Hem de sana geliyorum,

bekle beni

bekle beni annem