Belki

Belki severdiniz kuşları,

Kanatlanıp gitmeseydi umutlarınız

Anlayabilseydiniz çocuk olmayı

Büyürken bu kadar acıtmazdınız

Dokunabilseydiniz kitaplara

Evleriniz bu kadar karanlık kalmazdı

Aydınlığa açılan bir çok kapı varken

Kapılar ardında saklanmazdınız

El olabilseydiniz yarınlara

Ele güne muhtaç olmazdınız

Mavisine denizin,

Yeşiline ağacın,

Turuncusuna güneşin,

Her rengine doğanın

Dönmeseydiniz sırtınızı

Böyle griliklerde solmazdınız

Miş gibi icraatlarınızı

Elinize yüzünüze bulaştırmasaydınız

Gerçeğe bu kadar özlem duymazdınız

Bu kadar sığ kalmazdı denizleriniz

Cesaretle açılmayı başarabilseydiniz

Sarmadığınız kollarda

Yeşerebilirdi tebessümler

Dost olmayı becerebilseydiniz

Güzel bakmak, güzel konuşmak dururken

Kem gözlerinizde susturdunuz

Güzel yürekli insanları

Ahını aldınız

Gurbete sürgün nice gözyaşının

Usul usul koynunda gizlendiğiniz

Yalanlara sarılmazdınız

Doğruyu kıble bilseydiniz

Belki sevmeyi becerebilseydiniz

Başka bir dünya mümkün olabilirdi

Belkilere meyletmeseydik

Alnı ak yarınlarda belki buluşabilirdik...