Ben Acılarımla Başbaşa

Bazen öyle an geliyor,ki

Doluyor insan boğazına kadar

Ağlamak istiyor hıçkıra hıçkıra

Sinirler geriliyor gözler doluyor

Yüreğin sıkılıyor kendini tanıyamaz hale geliyorsun

Ne mendil yetiyor göz yaşlarına

Ne teselli yetiyor o an,ki ruh haline

Bakıyorum geçmişime yaşadıklarıma

İyilik yapıp kötülük gördüklerim

Beraber ağladığım acılarına dostların

Ben ağlarken yanımda olmayanların

Param varken can ciğer olanlar

Param olmayınca arayıp sormayanlar

Yüzüme gülüp arkamdan kuyu kazanlar

Daha yapacağınız varsa boş durmayın yapın

Ben acıyla hüzünle yaşamaya alıştım işte

Sanmayın benim kalbim yok

Sanmayın benim hislerim acılarım yok

Evet bende acı çekiyorum ama söylemiyorum

Benimde güzel hayellerim vardı

Hem,de içinde güzellikler dolu

Yıktınız dağıttınız helal olsun başardınız

Mutlu,musunuz gurur duyuyor,musunuz

İnsanlara olan inancımı kaybettim

Gülen yüzümü kaybettim asık suratım

Sevgimi mutluluğumu kaybettim

Başardınız küstürdünüz hayata

Var,mı başka

Her gün bir ümitle yaşamak istedim

Çoğu şeyleri görmezden geldim

Bazen sessiz bir odada kendime eziyet,ler ettim

Siğara üstüne siğara yaktım

Kollarıma façalar attım acımı bastırmaya çalıştım

Bazen kafama sıkıp kopmak istedim

Ama yapamadım biliyor,musunuz

Ölmek değildi korkum korktu sanmayın

Allahın verdiği almak degildi benim hakkım

Ben sadece günaha girmekten korktum

Bilmiyorum ne olacak

Belki acılar azalır belkide çoğalır

Zaten son zamanlarda kalp atışlarımda tekler oldu

Halsizlik var üzerimde kafamı bile kaldıramıyorum

Geceyle gündüzü birlikte yaşıyorum

Saçlarım aklaştı yüzüm kırıştı

Azda olsa ellerim ayaklarım titriyor

Sıkıldıkça alıyorum kalemi kağıdı elime

İçimi dertlerimi döküyorum mısralara

Azda olsa teselli oluyorum yazdıklarımla

Yazıyorum okuyorum ağlıyorum sabaha kadar

Benimde acılarımın ortağı işte bu şiirler

Var,mı başka çekilecek acı hüzün

Var,mı başka dert sıkıntı

Ben alıştım çekerim sizin yerinize

Siz gülün oynayın ben varım işte