Ben Aşkı Mavi Yaşamalıyım

Ben aşkı bir başka yaşamalıyım,

Ruhumun özgür yanını törpülemeli

Tutkudan çıkarıp benliğimi,

Sade yanıma koymalıyım seni

Doğayı kendi haline bırakıp

Mevsimlerden izole etmeliyim düşselliğimi...

Bilirim, sen diye koparacak olsam

Papatyaları soldururum

Oysa sen ışımalısın sevdiğim!

Duru bir su olmalıyım bedeninde

Cesur dokunuşlarına sarılmalı masumiyetim...

Kar taneleri seni hatırlatacak olsa

Üşürsün diye korkarım..

Ben aşkı hesapsız yaşamalıyım,

Bir sabah ansızın gelip

Bir gece aniden ölür gibi!

Bedeli yoktur bilirim

Kimi martıları gözlerine uçurmalıyım

Kimi de karabatak gibi kaybetmeliyim seni

Ki nefeslenmelisin...

Öyle küçük ayrılıklarda ağlamamalıyım,

İçi boşaltılmış devinimler yaşamamalıyım

Üzerine yeni bir devrim giydirecek olsam

Sustururlar günün birinde!

Kimse görmeden yüzeye çıkarmalıyım seni,

Derin gülüşler açmalı yüzünde...

İşte böyle sevdiğim

Ben aşkı mavi yaşamalıyım!

Ufkunda gökyüzü olmalı sadece

Gözlerin kuşkusuz dalmalı uykuya

Gölgelenmeliyim küçük sitemlerinde...

Umutsuzluğa terkedilmiş toprağım kadar,

Ellerim şiire bulanmalı

Öylesine dingin ve öylesine akıcı!