Ben Bugün Şairim/Gerçeği Söyledim

Solar karanfil gülüşlü ay gecelerim,

yüzüm düşer penceremin buğusuna

ve gider gençliğim

yalın ayak

bir bozlak tutkusuyla

odamda boynu bükük bir yokluk

masamda son şiir

sevdim seni deli çocuk!

Sonra

sararır yıldızların rengi

sabahlarım yorar

tenini sakladığın o yitik şehri

herkesin dilinde

aynı nakaratı seslendirir Altan Civelek,

''atın beni denizlere

vermeyin ellerine

zaten hasret kalmış idim

o deniz gözlerine...''

ve yorgun düşerken dudaklar

akşama erer gün

sol böğründen yaralı sevinçler çalar kapımı

ilk günlerin sözcükleriyle

gözlerin bilindik yerlerde arar mısralarımı

sana göre hep sanat için yazdımdı

alt tarafı şiir

sevdim seni iklim bakışlım!

Sözcüklerine takılı kaldım

sonra

susturdum dilimde can çekişen sözcükleri

kınını açmadım dudaklarımın

-ki kan gölünde kaybolmasın bakışların!

Yorulur iğde kokulu masum düşlerim

kirpiklerim düşer resimlerin karesine

ve tükenir yüreğimin direnişi

izinsiz bir gösterim klişeliğiyle

dilimde son şiir,

sevdim seni,yüreğimin ilk paresi!

Sonra

gecemin koynunda büyür yalnızlık

bir türküyle titretir içimi Ali Kınık,

''bıçak gibi gözlerini

gözlerini özlemişim,

yattığım yer taşa döndü

dizlerini özlemişim...''

ve dalımdan düşer yürek

hep bilinmez kalır

ne yalan

neydi gerçek?

Ahhh...

Sızısını dindirmez şiirler

susmayı bilmez türküler

hep bana saklanırlar

oysa bir şiir ne kadar kesebilir boğazımı?

Bir türkü ne kadar söyler efkarımı?

Hadi bende inanayım

farzedeyim her mısrayı sanat için yazdım

sevdim seni ilk gözağrım!

Oldu olacak birde kafiyeye el atayım

tarumarım!

(tuttuk her şiiri sanata gizledik / yetmedi / bir fon eşliğinde şiirsel acımı seslendirdik!)