Ben Kalbime Sen Şiire Emanet

''Sağ avcunu öp ve şimdi koy kalbinin üzerine''

____________Nurullah Selçuk______(17.10.2011)

Elim kalbimde

sen istedin diye

acı bir anılar yığını üşüştü gözlerime...

Bizim geçmişten gelen kurşun yaramız vardı

o yara senin sol kolunda kanardı

bizde şimşek çaktığı zamanlarda

sende düğmeleyemediğin

gömleğinin kolunda daha bir aşikârdı...

Vurulmuşluğun nasıl da yıkmıştı babamı

annem her yemeğe gözyaşını katar

abim Gata'nın bahçesinde eline hiç almadığı sigaraları

bir bir yakardı

ablam nasıl da buruk bir yürekle nikâhlanmıştı...

Ben liseli bir öğrenciydim

daha bir kapanır olmuştum içime

defterlerime damlayan gözyaşlarımı

kimseler görmesin diye

çok sevdiğim defterlerimi

teneffüs saatlerine kadar

bekletirdim sıranın çekmecesinde...

__________hep üzülürdüm...

Gecelerimizi senin öfkelerin bölerken

Umut Baran herşeyden habersiz

korku dolu gözleriyle

kucağıma sığınırdı

ağlardı...

Sen ağlardın...

ve biz ağlardık...

Artık teskere günlerin yerine

Gata günlüklerini sayardık

ağustos üşütür olmuştu bizi

bir daha ameliyat masasına emanet ederken seni

Sekiz saat

bilmem kaç dakika!

Dile bile zorken söylemesi

sen nasıl dayanmıştın gözümün inci tanesi?

O gün zaman azılı bir düşman olmuştu hanemize

düğüm düğüm sözcükler kaldı ellerimizde

ve gelinin gideni arattığı gibi

sol kolundan sonra bir de bacağına çizilmişti

o kırılası ellerden çıkan kurşunun ömrüne kazınacak izi...

Tepeden tırnağa kadar acıdan geçtin

ve yaşamın dar geçitlerinde

direnişi seçtin

sen ne dersen başım gözüm üstüne

ve elim hep senin istediğin yerde

kalbimde...

Seni Çok Seviyorum Canım,Nurum,Abiciğim...