Ben Kokan Tenin

Ay, ışığından mahrum bıraktı beni bu gece

Güneş küsmüş yıldızlara

Hüzün sarmış gökyüzünü

Gözlerim gözlerini görmedikçe

Mutluluk yaşadıklarımız kadar

Sevgiler yaşattıklarımız

Değerli olansa senin olmaktı dünya alemde

Ne savaşlar vererek kazandım seni

Kaybetme korkusuyla

Bir kez daha

Yeniliyorum şimdi zihnime

Yaşamak için sevdim

Sebeb sendin

Amaç sendin

Hayat sendin

Tüm korkularımdan sıyırıp aldın beni

Mutluluk tohumları ektin gülüşlerime

Şimdi kırmızı karanfiller açtı

Gamzelerimde

Yat yanıma sar beni yine

Yaşlanayım

Saklanayım

Sen olayım

Ben kokulu teninde

Avuçlarında kader

Çizgilerin yolcusu

Hayat dediğin

Nefes kadar

Aşk dediğin

Sol yanının sancısı

Gecelerce

Oysa ben

Kanımın ilk sende aktığında anladım

Seni nasıl sevdiğimi

Senelerce...