Benden Beş Metre Uzakta Dur

Şiirim,

Benden beş metre uzak dur

Bağından üzüm

Okyanuslara açılmak isterim

Gemiden vazgeçtim

Bir eski sal mı? Verdin

Yalnızlığa tutsak ettin

Elini uzatıp

Bir içten gel mi?Verdin

Sanır mısın?

Ben olmasam

Sürer hükmün

O kadar kendine

Güvenme

İsmin benim

Benim varsa cismin

Umudu kara kazanlardan

Çıkar dedim sana

Bu kadar azıtma

Yeter dedim sana

Ben aradım durdum

Bir yudum mutluluk

Vermedin

İçemedim

Kana kana

İki elektronik terazi aldım

Doğruyla yanlışları

Ayırıp tartmaya

Bir tanımsız sayı

Bir kesirli sonuç

Üstelik artanı

Yüzyıllardır devam eden

Acı çıktı

Çok boyutlu sanatçı

Bakış açısı

Şaşırdı

Bozdu dengeyi

Şiirim

Bunun faturası

Sana çıktı

Benden beş metre uzak dur

Yaklaşma bu aralar

Git kuluçkaya yat

Bana kanatları olan

Şiirler getir

Ne yapacağımı

Bilmez oldum

Sanki her şeyin

Cılkı çıktı

Ben sana uç dedim

Kırarlar kanatlarını

Konma dedim

Yaprakları olmayan

Budaklara

Şiirim git başımdan

Benden beş metre uzak dur

Ve unutma

Ben yoksam

Ne ismin olur

Ne de varsa cismin

Beni hafife alma

Abartma

Yanılma

Uzakta da olsam

Seninleyim

Şiirim korkma...

Şiirim çok mu ? Üstüne gittim.Acaba