Bengi Bir Dönüş

Tam kapatmak üzereydim kapıları

Ansızın sardı beni karanlık

Bilemedim neydi yanağımı ıslatan

Neydi kirpiklerime çöken besteler

Etrafımda dönüp duruyor anılar...

Ve gözlerin asi bir paradoks...

Tut ellerimden kayıp düşüyorum karanlığa

Korkuyorum... Yutkunmak acı...

Dur bekle özledim sadece

Dokunma bekle... Tutuşur sonra hasretimden

Soluk renkli saçaklar

Ve biz susalım yan yanayken

Bakışlarımız konuşsun sadece...

Yanmasın sokak lambaları

Ne de olsa karanlık soğuk değil

Üzgün değil dökülen yapraklar

Meğerse...

Meğerse bengi bir dönüşten ibaretti her şey

Bak martılar nasıl yükseliyor...

Dur bekle izleyelim öylece

Sormadan birbirimize saat kaç diye...