Beni de Vururlar Anne

Üşüyorum anne

Ellerimde, yüreğimde çok soğuk

Yarınlar ne kadar uzak

Gökyüzünde maviye hasret kızıl

Bulutlar uçurtmasız

Ört üzerime o mutlu günleri

Çok üşüyorum anne

Korkuyorum anne

Etrafta hain bakışlar

Merhamet tel örgüyle çevrili

Titrek mum eşliğinde

Nefes nefese

Sahnede karanlık bir perde

Ört üzerime çocuk gülüşlerimi

Çok korkuyorum anne

Hayattan öğrendiğim

Ömrüme sığdırabildiğim,

Sadece birkaç cümle

Yetmiyor acımı dile getirmeye

Ne zaman tükettiniz güzel günleri

Ne zaman kırdınız bilyeleri

Ellerimizde cam kırıkları

kahreden bir sessizlik

Bitsin artık saklambaç

Çok yalnızım

Çıkın çocuklar... Çıkın dışarı

Sofrada boş kalan tabaklar

Yediğim her lokmada boğazım düğüm düğüm

Şarapnel kokusuyla ıslanan umutlarım

Ört üzerime babamın yırtık ceketini

Kardeşimi uyuttuğun ninnileri

Canım çok yanıyor anne!

Gözlerim ansızın takıldı ufuklara

Mayın patlamayan

Barut kokmayan

Çocukların sahile vurmadığı yarınlara

ört üzerime

isyanımı duyan insanlığı

Çok, çok üşüyorum anne

Uyusam,

Hiç uyansam bu günlere

Ört üzerime bahar kokusunu

Kır çiçeklerini

mavi gökyüzünü

Sende uzan olur mu üzerime

Kimse görmesin hayallerimi

Yoksa!

Yoksa!,

Beni de vururlar anne!

16.03.2016