Beni Gör Demiyorum

Beni

Gör demiyorum

Görmesen de

Nihayetinde

Bir umut

Var

İçimde,

Belki de bir gün

Sözüm geçer güneşe

Sabahların arifesinde,

Bırak yensin günler bitsin seneler

Nedir

Ki

Ebediyetin çerçevesinde,

Sonsuzluk bir hiç

Yolculuk mutluluk

Varlığıyla yokluğuyla

Açmış kollarını bekler iken bizleri,

Bize tek

Varmak düşüyor

Varmak her şekliyle

Kafiyesiz kafilesiz,

Şartı

Hep

Kalpte saklı

Yürekte muhabbet

Gönül bu bir gül yaprağı misali

Dokunurken göğün mavisine

Bulutlar ağlasa ne fayda

Saçları ıslatsa

Ne zarar,

Esecek

Muhakkak gelecek rüzgar

Kuruması an meselesi

Güzelim,

Gör

Beni

Demiyorum

Görmeden de edemiyorum

Hayallerimin en ücra

Köşelerinde...

* Berlin, 28.05.2021 *