Benim Babam / Adı Hasan

(Fotoğraflara şiirler)

Dinlerken

Fatih Kısaparmak'tan o türküyü

Ağlayacak gibi olurum

Hüzünlenirim

Bugün yine dinledim ve dedim ki:

'Bir yazımda

Anlatmıştım anamı

Onun yanmayan ellerini

Toprak yüzünü ve de sessizliğini

Hakkı kalmasın bende

Şimdi de anlatayım

O sert görünüşlü

Arkadaş olamadığımız

Yanında ayaklarımızı

Uzatamadığımız

Yufka yüreğini ihtiyarlıkta anladığımız

Babamı

İnce, uzun bir adamdı

Ellili yıllarda mideden ameliyatlı

İçmezdi köydeki tulumbanın sert, kumlu suyunu

Rahmetli ağabeyimle

Gölyeri'ndeki pınardan getirirdik testilerle

Kimse dokunamazdı

Bilirdi herkes Hasan Çavuş'un huyunu

Memurdu Tarım Kredi'de

Sigarası önceleri Yenice, sonra Maltepe

Yıllarca çalıştı kendi köyünde

Sonra tası tarağı toplayıp gitti

Sivrihisar Dümrek'e

Kaman Savcılı'da geçti son on yılı

Kafasındaydı hep sekiz köşe kasketi

Beş çocuk büyütüp

Üçünü okuttuğuna göre

Vardı aldığı azıcık memur maaşının bir bereketi

Çocuktuk ya

Üç beş gün eve gelmese babam

Özgür olurduk

O günler biz çocuklar için evde yaşanırdı bayram

Kooperatif memuruydu

Çok tanınırdı ve de sayılırdı çevre köylerde

Hangi köye düğüne gitse

Serili olurdu iki döşek

Yerde

Sessiz sakin emekliliğini

Kırk yıllık dostlarıyla

Ve altmış yıl eşi olan

Anamla

Yaşarken

Düştü, ona bunları çok gören onulmaz derde

Gençliğinde yüzü pek gülmese de

İhtiyarlığında üzülürdü hastalığına

Ağlardı hep

Bu hareketli adam

Ve on yıllık hastalığı boyunca tüm sıkıntılarını çekti

O gül yüzlü, sessiz anam

Çok sevmişler ki

Birbirlerini

Bin dokuz yüz doksan dokuzda

Biri martta bir temmuzda

Çekip gittiler bu dünyadan

Torunlarının gaziliğini

Ortanca oğullarının acısını

Duymadan

Şimdi herkes iyi

Rahat uyuyun köy mezarlığında yan yana

Anam babam