Bilmedim Saçlarım Sore

Çiçekler açtı kuş kanadında

taş yeşerdi cansız toprakta

duvarlar dile geldi zamana

meğer hep sonbahar kanadımda

Gün doğdu kara taş kuyuda

yıldızlar seyreyledi gün batımında

ısındı denizler kara kış ortasında

meğer hep sonbahar kanadımda

Bilmedim saçlarım sore ana

Aylardan yaz kar yağdı Tatvan’a

umudun dalları kırıldı yarına

soldu çocuk gülüşlerim havada

meğer hep sonbahar kanadımda

Bilmedim saçlarım sore ana

Zemheride ekin ekilmiyor toprağa

hasatlar kurudu baba ocağında

sevdam kavruldu sac tavada

çocukluğumun gülüşü kalsın yarına

Bilmedim saçlarım sore ana

Rüzgârlı bir akşamda vuruldum

ölmedim, çiçekler kurudu aşka

Yine gözlerim yeşil gönül mavi adına

Bugün pazar ana