Bilmiyor

Kırık saz güftesisin bir vefasız elinde

Mızrabı tele vurup çalmasını bilmiyor

Her zaman elem dokur yüreğin de dilinde

Kırıyor da gönlünü almasını bilmiyor

Alı verse gönlünü ne gam kalır ne keder

Gülüşü ile bile geceyi gündür eder

Gözünün yaşı diner dersin ki güldü kader

Gözlerinden gönlüne dolmasını bilmiyor

Doluverse gönlüne koklasan buram buram

Sarıverse sineye sönmeden sevda çıran

Kanar mıydı hiç böyle kapanmaz sevda yaran

Yaralarına merhem olmasını bilmiyor

Olsaydı ki derdinin derman bulan hekimi

Kaldırsaydı aradan eksi olan çekimi

Bir kere sarmak için bekler miydin ekimi

Vuslata giden yolu bulmasını bilmiyor

Bulsaydı eğer yolu yüreğin inler miydi

Beş vakit ezan gibi sesini dinler miydi

SAMYELİ'nin kulağı her gece çınlar mıydı

Varlığın ile mutlu olmasını bilmiyor