Bin Dert Bir Devâ Şiiri - Yunus Özkan

'Baharı müjdeler gibi düştü içime

Kuruyan yüreğime can veren cemre...'

Üşüyor mudur bensiz

Üşüyor mudur nedensiz ?

Gecenin yüzünü yıkarken yağmurlar...

Sırılsıklam ıslanırken yalnız başıma...

Şehir yıkılırken ardım sıra...

Nefesini hissettiğim günden beri...

Gözlerin benden uzakta , bu mu reva bana ?

Çareler ararken ,

Çocuk kalan yanımı büyütüp

Benimsin demek için mağrur bakışlarım gözlerini arıyor

Anlatamam ama özlüyorum...

Sahiplenemedin biliyorum...

Korkularının esiri ...

Yokluğunun çıkmazı bu hayâl...

Hayâl olmasa bu kadar güzel olur muydu masal?

Bin dert ve sadece bir devâ kâfiydi bana...

Yeni güne uyanmak can yaksa da...

Acıta acıta aldandığım yanlarımı sahipleniyorum umarsızca...

Ölümsüz aşk buysa , Ölümlü olmayı istemem ki sende...

Hadi kaç bu yürekten uzaklara...

Ne kadar uzaktan bakarsan o kadar derinden kanıyor açtığın yara...

Kardelen gibi Güneş'i gösterme yüreğime...

Sen de öldürme beni içinde...