Bir Aşk İçin

alıp veremediğim bir şey yok kendimle

kendimden alıp başkasına verdiğimde

ve bir rüzgar esip penceremden

ve az sonra geçince

tülün yıpranmış yüzünden

o an yaka paça eder beni eski bir üşümüşlük

oturup beraber ağlarız serçelerle

az kullanılmış bir şiirin tam da göbeğinde

çok suskunluk

çok acı barındırır gözlerde

alıp veremediğim bir şey yok kendimle

kendimden alıp başkasına verdiğimde

hüznüme eş bir çift göz görsem

bir çift göz beni görse

sakallarımı sürerdim yüzüne

sakallarımı yüzüne sürerdi

sakallarımda

denizin içinden geçen rüzgarın uğultusu

içsel bir kanamanın sukutu

deniz kokardı yüzü

yüzü yüzüme değse

deniz kokardım

ki içimdeki aşk

salya sümük

kısa donlu bir çocuk

çocuğun acıyla ağlardı

hiç aldanmadan yaşadım sanırdım

kendime ve sana

hiç aldırmadan

ağladım

arar durur gözlerin kendini şiirin içinde

şairin içindedir kendin

ve kadınısındır bir şairin

hala soruyorsan kim bu diye

ne diye

yok öyle bir şey

aşk diye

ve alıp veremediğim bir şey yok kendinle

bu acılar

hala yar'a'm dan hediye ...