Bir Avuç Kömüre

Canlı canlı girdi madene

Kara bulut çöktü üzerine

Can verdi yüzlerce yiğit

Bir avuç kara kömüre

Düştü kardeşinin derdine

Kendini attı tehlikeye

Dünyaları sildi gözünden

Ömrünü verdi bir avuç kömüre

Üstü, başı çamur

İki elinde on nasır

Gönlünde sonsuz nur

Nurunu verdi bir avuç kömüre

Giderken eşiyle vedalaştı

Serviste arkadaşlarıyla şakalaştı

Okuyan çocuğu geldi gözünün önüne

Ömrünü verdi bir avuç kömüre

Çalışıyordu hep alın teriyle

Toz çamura döndü yüzünde

Kazması kaldı nasırlı ellerinde

Ömrünü verdi bir avuç kömüre

Bir kor düştü madene

Acı haber tez gitti evlere

Yetimler kaldı geriye

Türkiye ağladı bir avuç kömüre

Dört gözle bekliyordu eşi evinde

Yardım edecekti çocuğuna ödevinde

Anası yoluna bakıyordu köyünde

Kadere yenildi bir avuç kömüre

Göklere yükseldi feryat

Yurtta yarıya indi bayrak

Gözyaşıyla sulandı toprak

Ömürler gitti bir avuç kömüre

Hep aynı nutuk büyüklerden

Umutlar tükendi gelecekten

Ateş düştü yaktı ülkeyi

Yürekler yandı bir avuç kömüre

Minareden göklere yükseldi

Müezzinin yanık sesi

Feryat etti köyünde annesi

Canlar gitti bir avuç kömüre

Eşi beni de götür diye feryatta

Millet gece gündüz ayakta

Yer gök ağladı hep yasta

Nefesler tükendi bir avuç kömüre

Eşi yürekler dağladı

Oğlu babam diye ağladı

Anası kara yazma bağladı

Gönüller karardı bir avuç kömüre

Toplu mezar kazıldı

Kara yazı alnına yazıldı

İhmal: Kaza, kader sayıldı

Milyonlar ağladı bir avuç kömüre