Bir Avuç Unut Keşkesi

biz mi hayatta

mesken tuttuk

yoksa

hayat mı bizde

kaçkın zamanın koylarında

tepetekla giderken

sonsuzluğa...

kim bilecek bunu

kim soracak

meçhulun diyarların daki

safsatasını

sen sen olamadıktan sonra

daha niye kaygı

salı verilmenin uçurumunda...

tutunamazsın yamaçlara

kangren olan bulutlara

parmak uçların da

kaygan bir zemin

terk etmesi an meselisi

bir tutam umut

bir avuç unut keşkesi...

yarınlardan yar olmaz

üstünü örtsen de

ne fayda

üşümek bizim işimiz

dese

bir kaç kürek toprak

karşı mı çıkacak...

isyanlar bayrakları öpmez

dalgalanır yüreklerde

gizlisi saklısı

neyimize bizim

varlığımızı alt üst eden

kuşanalım yarenleri

hiç bitmiyecek gibi...

üç günlük ömür

zana çıban

biz bizdeysek eğer

rüzgara inat yeller de kurban

kanadı kırık olsa

ne fayda

cümbüşü zaten en sonunda...

(Berlin,24.11.2016)