Bir Ben

Sol yanımın hasretiyle mekki yalnızlıklar yaşıyorum Kayra

anıların kalabalığında...

Sen gittin gideli gece öpüyor yüreğimin sesini

Ayrılık

Gözleri görmeyen bir nişancı

Görmüyor satırlarımdaki kanı

Yaralarımı !

Yalnız turnalar ve huma kuşları duydu çığlıklarımı

Bir tek karanlık gördü

O gece yıldızlara bağladığım umutlarımın

Birer birer kaydığını ,

Ama karanlık kördü !

Sen gittin gideli

Hiç rüya göremeyen

Yastığına gözyaşı dökemeyen

Bir kırlangıç güncesi kapattı gözlerimi

Bütün sevdiklerim gitmiş gibi

Kimsesizmişim gibi

Eksik bıraktın beni

Hiç çoğalamadım Kayra

Yazık oldu kalabalıklarıma...

Ağzımda boğduğum merhabalar

Taş gibi oturdu yüreğime

O geceden beri

Yüreğim kibritçi kızların ellerinde

kim üşüse ben yandım Kayra

Bir benim küllerim savruldu

Ayrılığın rüzgârına !

Bir ben yenik düştüm bu köhne zamana

Bir ben.

Sonu hayra çıkmayan bir sabırım şimdi

Yalnızlık oluyor kim tutsa ellerimi

Işıkları kapanmış bir geceye emanet bıraktın beni

Artık biliyorum bana olan nefretini

Ne şafakta gözüm var

Ne kuşluk, ne ikindi

Böldüm artık vakitleri

Ömrüme gece indi...

(silinmiş bir cismin ayak iziyim / ...bir ben düştüm ayrılığa)