Bir Cennet Misali

aşkın ötesin de bir şey bu

yakıp kavuran

özlemlerden dağlar yapıp

ayrı koyan

karlar yağdırıp ayazlar da göz

yaşların da boğan

bitip tükeneceği yok gibi yok gibi

can da canan...

mesafeler ne ifade ederler ki

yakından da yakınsın

yokluğun da varlığını yaşamaktır

en güzelini sevdanın

ben ettim sen etme der gibi umut

sensiz her şey boş ve yalın..

akıl çoktan iflas etmiş mantıksa kayıp

sanki eseri yalnızlığın...

kim bilir daha kaç pazar geçecek sensiz

kaypak zamanlar da

gölgelere gömülen yarınlarsa öksüz

yokluğunun koyların da

ne bir rüzgar esiyor ne de bir yel

alıp götürsün beni diyarlara

okşamak için saçlarını hasretimin

tüm hırçınlığıyla...

hiç bir şansın da yok tarif edilmeye

sözler hiçler de kayıp

kelimeler aciz kol ve kanatları kırık

ne edecekler uçup

kaçmaya da niyetleri yok gibi yok gibi

peşine takılıp

seversin sevilmezsin veya tam tersi

ne eylersin hayat acaip...

gözlerinde de görülmüyor bir ışık

cıvıl cıvıl

diyebilsin desin tüm hırsınla

umuda sarıl

başa gele çekilirmiş çekilirmiş

ömüre takıl

kurduğum hayaller bir cennet misali

isterdim sen de katıl...

(Berlin,12.04.2015)