Bir Gamzeli Rüzgar

... ''Bana sevmeyi anlat.''

Dökülmüyor artık sıcak kelimeler

Kirpiklerin gölgesinde çetrefilli duygular

Dertleşiyor nehrin karanlığında

Sağır mı sağır dudaklar.

Bizler birer isyan bahçesi

Mevsimlere inat hükmedebiliriz

Ki gözlerdeki nemin oluşturduğu

Misafir edilirken kendi can suyu

Güçtü...

Demet demet bağlanıp sarmalanmak

Birikip doldukça

Uçurumun kenarında

En çok kendine yakındı kadın!

Yeşillere umuttu güneşin batışı

Ruhun kuraklığı içinde kırık dökük

Ne olur gir içeri hiçliğinde döşeğin

İmren, merak et,kıskan.

Zordu...

Bıkkınlıklara bulut ve dağ olmak.

Kendi devimine bakmaksızın gri aynalar

‘Korkuyorum,'dendi dili kesik.

Sevdanın acısı hep mi kalanları tutar

Yitirilmiş nice intihar meyli

Sanırsın yenilmez ve de aşılmaz

Ya gölgesiyle silinip yarası kaşınan!

Yine üşüyor tüm hüznü saatler

Durduramadığı sakıncalı hayaller

Belkide bir gamzeli rüzgar,

Fısıldasa ruha uzaktan kulağa...

Özgürsün...

Beden ki savaş açmış yedi göğün Rabbına

Kıskıvrak yakalanmış uzlaşamamış

Ardından kendi maskesini seçmiş

Başlamış uyanışta bir oyuna!

Ne olur anla!

Burası sessizliğin kalesi,

Burası yüreğin deliliği

Gelip de sığındığı

Nice kaybedişlerin,

Nice savruluşların

Dünyayı ve kaderi yendiği

Bir masala dahi sığdıramadığı

Vicdanın ve aşkın telaşlı beyaz yeri.