Bir Gençlik Hikayesi

Yaşamak gerçekten zor 

Çünkü kimse tarif vermedi sana

Sadece devam et dediler 

Sabah alarm değil kira uyandırıyor 

Otobüste ayaktasın kulaklıkta aynı 

Şarkı dönüyor 

Gülmek için sebep arıyorsun 

Bulamayınca susuyorsun 

Akşam oluyor şehir bile yorgun 

Deniz çekilmiş ışıklar suda titriyor

Günün sonunda 

Cebinden çıkan bozukluklar kadar kalmışsın 

Yetmiyor ama yeniden devam ediyorsun

Çünkü senin cebinde hep umut var 

Kimse görmüyor ama sen her gün 

Kendini toparlayıp yeniden çıkıyorsun sokağa 

Elbette bir topan ekmek için