Bir Hazan Akşamıyım

Bir hazan akşamıyım;

İçimde bilmediğin bir yangın...

Sürmesini karanlıktan alan

Mevsimler yakarım her gece.

Takvimden hatıralar dökülür,

Kayan yıldızlar gibi,

Ruhumun en çorak iklimine.

Zaman, kör bir ustura misali

Kesip geçerken fakir ömrümü.

Ve bir gün gelir de Toprağa karışırsa bu beden,

Sesin teni çağırdığı vakit,

Unutamadığın bir hatıra gibi

Sessizce çekilir gidersin kabrimden.

Belki bir rüzgâr okşar ismimi,

Belki bir yaprak düşer kabrime...

Ne zaman geri dönerse hatıran,

Bir hazan akşamı çökerse yüreğine;

Şimdi anlatabilirsen, sen anlat...

İşte o vakit anlarsın beni.