Bir Hikayenin Yedinci Sayfası

fincan sırlıyorum çingenece fal taşlarıyla...durmaksızın dönüyor dünya...gün sere serpe,dil ucum dalgın,göz önüm nafile...dün dönmüyor...

deniz günbatımı çarşafı

yeşil aheste

yanıbaşımda,

üç talakla boşadığım yalnızlık

elimde göbek bağım,

içimde ipince bir tevekkül

gönülsüz bir pekiyim

kor közce...

geçmiş var,geçmemiş de

mevzum yine sen dilrubam

sadeleşiyoruz...

ve ben en çok aşka üzülüyorum

su sicim sicim

bulut doğurgan

mürüvvet mülteci

gülistanda sıklaşan ayrık salgını

upuzun bir tirat şimdi suskunluğu,

dudak ısıran sözcüklerin

ve ne kadar çok hiçbir şey,

bir hikayenin yedinci sayfasında

dile kolay dilrubam

bana zor...

gözdağlarında gözden çıkarılmış,

siyah beyaz dudak bükümleri

güz ikindimde,

yerinde esen yel

su muskası taşıyor sahra kuşlarım,

kuruyan duygulara

yavruluyor acabalarım

pembe mumlar aldım çayda çırana,

el izinle halaylanıyorum

tut uzağımı...

içim çiçek dürbünü hala dilruba

alnım kırışık

günübirliğim bohem

napoliten bir balkon serenatı diz bağım

çözülüyorum...

bagetine unutkan maestro,

ve suskun 'o sole mio'

ben el olunca,

kim kesecek şeytan tırnaklarımı

öptürme gözlerinden,

kendime iyi bakamıyorum

suadiyeağustosikibinonsekiz