Bir İki Marş Marş

İnsan dedikleri

Tarifsiz meçhuliyet

Bazen

Ne doğusu belli

Nede batısı

Bazen kapkaranlık

Bazen

Güneş batmak bilmiyor,

Gülüşü

Dünyalara bedel

Kahrına katlandığın

Gönülde yuva yapmış

Her sabah seni kuş sesleriyle uyandıran

Gurbette hasret

Özlemi bir ömüre değer,

Hayat dedikleri

Aşka niyaz

Umuda piyaz

Biraz kaypak

Biraz da vurdumduymaz

Kelepçelenmiş bir zamana,

Kurtuluşu ölüm

Özgürlüğü

Varsın yansın,

Kaybedeceği hiç bir şey

Yok

Yokluğa hitap,

Bilmez mı ki hiç

O

Atan kalptir

Kalp,

Bazen boşa

Bazen dolu olsa

Ne gezer

Neticesi hep dert keder,

Zaman dedikleri

Bir nevi

Boşa kürek çekmek

Günlerin birbirini takip

Etmesi gibi

Değişen bir şey yok

Aslında,

Varmışsın yokmuşsun

Gelmişsin gitmişsin

Sevmişsin sevilmemişsin

Devam eden bir ömrün

Gıyabında

İcabında,

Yine

Sessizlik galip,

Daimi mağlubiyet

Meçhuliyetin emri

Emret komutanım

Bir iki marş marş...

* Berlin, 07.11.2020 *