Bir İstanbul Sabahı

Boğazın derin suları serin serin akarken

Sabahın ilk yolcu vapurları

Kara dumanını kızıl göklere salmış,

Yolcu otobüsleri boşta çalışıyor,

Şoförler çay içip, motor ısınırken.

Sen geldin birden aklıma,

Daha güneş doğmamışken

Bir yaşlı karıştırıyor çöp kovalarını,

Uçuşuyor kuşlar,

Martılar bekliyor balıklarını...

Bir İstanbul sabahında;

Esmeye senden izin itiyor; Meltem!

Minarelerden ezan okunurken Sema'ya

Camiler boş, müezzinler haykırıyor;

?Namaz uykudan hayırlıdır, haydin kurtuluşa'...

Kulaklar kapalı, gönüller gaflet uykusunda.

Koca şehir yorgun.

Yollar boş, duraklar sakin.

?Çalışmadan olur mu hiç bu yaşta'?

Ölmüşler, mezarda hayretle bakmakta.

İnsanlık koşturmada, telaşta, oynaşta...

Egzoz kokusunu bastırmaya çalışırken

Güller, laleler, sümbüller, akasyalar...

Mis kokusu yayılıyor seherin başında.

Gözlerden akan O, bir damla yaşla...

Kaybettim seni,

Kalabalık bu şehirde

Deniz kara,

Daha doğmamış güneş...

Kıyılar boş,

Balıkçı teknelerinin üzerinde

Uçuşuyor martılar.

Çöpçüler süpürürken sokakları

Sen gel, bir seher vakti;

Bir damla yaş yıkasın

Kararmış duyguları, ölmüş ruhları...

Aklansın, paklansın ufuklar.

Yeniden doğsun güneş

Rahmet yağmurları yağsın

Suya kansın;

Kuruyan topraklar,

İnsanlar, ağaçlar, kuşlar...

Bir İstanbul sabahında;

Yolcularını almış

Karşıdan karşıya geçiriyor;

Köprüler, otobüsler, gemiler...

El sallayıp, gidiyor gidenler.

İbret almak yok mu?

Nerde bizden öncekiler?

Ben yolda kaldım, sensiz

En kalabalık şehirde

Kimse yok yanımda

Seni anıyor dilim,

Seni arıyor gözlerim

Neredesin Ey sevgilim?

Güneşe merhaba derken

Yine sen geldin aklıma;

Seninle unuttum;

Akşamdan kalma

Dertlerimi, çilelerimi...

Bir İstanbul sabahında

Sana açtım ellerimi...

Bilmem kim ölmüş?

Veriliyor salâlar.

Ben daha ölmedim,

Ölü olan, ruhlar!

Elbet bir gün;

Ömrüm yeterse

Seni anmak, seninle olmak için...

Bende sana döneceğim...

İslam'a okunur ezan

Hıristiyan'a çalar çan

Ben kimim, yok mu bana bir ferman?

Bir İstanbul sabahında

Yok, mu beni duyan, çağıran?

Uyandır beni, Ey sevgili!

Bu gaflet uykusundan