Bir Kul Bir Meleğe Ne Diyebilir Ki
Zamanın durduğu yerdeyim
Bir meleğin nefesinin sıcaklığında
Yüreğinin kapısının önündeyim
Ilık bir meltem rüzgarı şimdi saran tüm bedenimi
Gözlerimde bir nur bakmaya doyamıyorum
Kelimeler dilimin ucunda bir araya gelse de
Dilimden dökülüp sana sunamıyorum
Gök sema düşse de ayaklarımın altına
Elin değse de elime
Teninin sıcaklığı, gözlerinin şevki sarsa da yüreğimi
Yinede söyleyemem aklımdan geçenleri
Bir kul bir meleğe ne diyebilir ki...
Ey gökten gelen
Adını bilmediğim
Yüzünü görmediğim
Sesini duymadığım
Dokunamadığım
Lakin,
yıldızlar üstünde, ayın altında doyasıya yaşadığım
Gülünce yüzünde güller açan
Fısıltısı dahi bülbülleri kıskandıran
Nevbahar kokusu başımı döndüren
Şimdi zamanın durduğu yerdeyim
Ellerin ellerimde gözlerin gözlerimde
Nefesinin sıcaklığı nefesimde, yüzümde, tenimde
Gönül sarayında bir misafirim
An kadar kısa bir zamanda
Dilimde kelimeler gönül sarayının güzelliğine dair
Susuyorum.
Bir kul bir meleğe ne diyebilir ki