Bir Kuple Veda

Solgun bir yapraktın, kopardım yüreğimden;

Hayali bir varlığın silüetine yansımaydı gülüşün..

Bir kemanın çaldığı melodiyle gizledim hasretliğini

Çenem ağrıyana, başım şişene, gözlerim kan çanağına dönene dek bekledim

Ayran gönüllülük bana yakışmazdı.

Sen olduğun sürece her şey mübah görünürdü bana

Bir semaya ılık bir tanrıçaydı gülüşün..

Sabahların gelmesini dört gözle haykırırdım, duymazdın

Sanki loş bir rüzgara takılıp, kanatlarını bırakmıştın bir kenara

Son gördüğümde seni, nasıl da bakıyordu gözbebeğin hasret kokarcasına

Güneşin tertemiz parlaklığında bir bardak goncaydı bakışın..

Dert etme, delicesine sevmedim seni

Aklının alamayacağı kadar dikenli yollara sürgün ettim sadece sevgimi

Destursuz girdiğim için kalbinin derinlerine, kızma nolursun

Oysa ki sen benim değerlimdin

Bekleyişlerime bir damla umut olurdu düşlerin..

Gece oldu, keman acıklı nağmeleriyle coştu yine

Bak nasıl da biliyor sensizliğin beni yavaş yavaş öldürdüğünü

Safi yalnızlığıma nasıl da acıyor bir bak!

Gözlerime fer, ruhuma bir kuple veda verirdi gülüşün,

Görseydin acırdın..

ARALIK 2012