Bir Öğretmen Bir Güzel İnsan

Numan Kurt'un fotoğrafı.

Numan Kurt

1 saat

Merhaba,

Mucur'a geldiğim ilk yıllarda çok sevdiğimiz bir arkadaşımız, ağabeyimiz vardı: Mehmet İçen. Cumhuriyet İlkokulu'nda öğretmendi. Bu güzel insanı bir trafik kazasında 1970'li yılların sonunda yitirdik. İki gün önce hiç unutamadığımız arkadaşımızın bir fotoğrafını gördüm bilgisayarda. Bugün de o güzel insan için yazdım. Ruhu şad olsun.

..................................................................................................................

(Mehmet İçen anısına)

Ufacıktı

Yüreği koskocaman

Neredeyse kırk yıl olacak

Ama

Biz sevenlerince

Bu gönül dostu güzel adam

Hiç unutulmadı, hep gönüllerde yaşadı

1970'li yılların sonunda

Bahar çiçeklerinin açtığı

Doğanın insanlara gülümsediği bir mayısta

Hem de işçi bayramında

Dedi ki anası ona

'Bugün topla kardeşlerini, çoluk çocuğu

Ben de geleyim sizinle

Bu güzel bahar gününde

Hep birlikte gidelim pikniğe'

Anlamsız bir kavganın küçücük bir kasabada bile

Sürdüğü

Kardeşin kardeşe düşman olduğu günlerde

Korkuları vardı ananın

Ana yüreği dayanmazdı

Bir zarar gelirse çocuklarına

Güzel günde güneş yükselirken kuşluk vakti

Bindiler 'çayır'a gitmek için

Küçük oğul Ramazan'ın sürdüğü

Arabalarına

Neşe içinde vardılar

Mucur'un değişmez piknik yeri 'çayır'a

Yediler, içtiler, söz sohbet

Oynadılar çocuklar neşe içinde

Dönmek gerekirdi gün devrilirken akşam vaktinde

Doluştular arkası açık arabalarına

Mehmet ve Yusuf öğretmenler

Oturmuşlardı

Ayaklarına sallayıp

En arkaya

Karşıya geçmek için beklerken arabaları

Bir kamyon

Yoldan çıkmış geliyordu

Üstlerine doğru

İkisi de atladılar arabadan, kaçıştılar sağa sola

Mehmet öğretmenin peşinde

Şoförü uyumuş kamyon

Vurdu bu güzel insana

Savurdu onu yola

Acı haberi duyduk bir grup arkadaş otururken

Ahraz, işaretlerle anlattı olanı biteni

Koştuk, neler olduğunu öğrenmek için çevirdik

O yoldan geleni gideni

Kırşehir'de hastahaneye kaldırılmıştı

Toplandık birkaç arkadaş

Gittik yanına

Şehrin ışıkları yanarken

İyi gördük, yatıyordu, konuşuyordu

Bir de kızdı bize:

'Ben, iyiyim, ne işiniz var akşam akşam

Haydi gidin evlerinize'

O haliyle bile bizi düşünüyordu

Gecenin bu vaktinde gelişimize

Üzülüyordu

Mutlu olduk biz de

Döndük keyifle

Evlerimize

Nereden bilirdik belden aşağısının tutmadığını

Ertesi gün duyduk gittiğini

Ankara'ya

Dua ettik iyileşip dönmesi için yuvaya

Olmadı

Kara haberi geldi iki gün sonra

Tüm sevenleri yandık, ağladık ona

Babasız kalmıştı üç çocuk

Bir de genç yaşında eşini kaybeden ana

Son görevimizi yapmak için

Gittiğimizde mezarlığa

Uğurlarken sevgili arkadaşımızı

Oğlu Murat'ın

O zaman üç ya da dört yaşındaki Murat'ın

Olanların farkında olmadan duruşu mezar başında

Perişan etti bizi

Göz yaşlarına boğdu, ağlattı hepimizi

Ne zaman bir araya gelsek

O yıllardaki arkadaşlarla

Anlatırız

Bu aydın düşünceli Cumhuriyet öğretmeninin

Mehmet İçen'in ne güzel insan olduğunu

Kırk yıl da geçse aradan

Unutamadık biz onu

21 Şubat 2016