Bir Pencerem Vardı

bir pencerem vardı

odamda ben gibi

yalnız

aydınlığa inat

çeken perdelerini.

göstermez güne yüzümü

geceler dost olmuş

yıldızlar en azılısından düşman.

bir pencerem vardı

ruhumda çift kanatlı

açılırdı gökyüzüne

son bulmaz özgürlüğe

kapanmaz

acılı ayazda bile

günler yoldaşıydı onun

geceler perişanlık adresi

bir pencerem vardı

yoksul camsız lakin

kaplı kara naylondan

çerçeve çürümüş meşeden

anlamazdı sevinçten neşeden

rüzgarla birlikte şarkı söyler

yağmurla türkü

bir pencerem vardı

benim bana bakmaya yarayan

ayna sanki

bir de asırlık anıt

çok da sağlam değil

görmüş geçirmiş masal mektebi.