Bir Selam Gölgesinde Bir Nefes

bir kenar mahallenin çıkmaz sokağında

kayıp selamın yorgun hancısıyım

ne tükenen ömre gücendim

ne de demi toprak kokan gerçeğe

biliyorum

buğulu bakışlara şahittir aynalar her geceye söylediğim vedalar gibi

ben küsmedim ki

bu şehir susa düştü köhne penceremde

ah eskimişliğimin ağıtı değil bu şikayet

öyle merhametde değil dilendiğim.

bir kelam gölgesinde bir nefes

biliyorum

ferine karanlık dokunan bakışlara sakladım

varlığınızda ki yokluğunuzu

bütün sonralarda düştüm yalnızlığa

uğraksız diyar gibiyim

gelinmek ırak

gidilmek adımdan yakın