Bir Sevgili Bir Yar

Ölmekten vazgeçtim desem

Belki de hiç inanmayacaksınız

Hiç,

Neyime

Ki

Benim

Ayrılmak sevdiklerimden

Var iken yaşamak ebediyete dek,

İster mi ki insanoğlu

Üzülsün sevdikleri,

Varlıkları

Bir gönül bahçesi iken,

İçinde güller de olsa

Dikenleri

De

Ona keza,

Hayatın bir nevi çehresi

Hem güler hem ağlar

Yine de var olmak

Umudun merkezi

Bırakıp gitmek,

Neyime

Ki

Var iken

Sonsuzca sarılmak,

Ey

Güzelliklerim

Kalbimde sakladıklarım

Sizler anladınız umarım,

Gitsem de

Sizi

Alacağım

Fark etmez

Hangi memleket hangi diyar,

Neresi olursa olsun

Sizsiz olur mu

Ki

Acaba hiç bu devran

Bir sevgili

Bir yar...

* Berlin, 18.02.2024 *