Bir Şiir Düştü

Bir şiir düştü şu yüreğe

Ateşle kor!

Dışarıdaki cisminden vazgeçtim de

İçimdeki boşluğu doldurmak çok zor!

Sensizlik;

Sert dalgalı bir okyanus,

Çarpar yüzümdeki çizgilere pare pare

Dinmek bilmez;

Şu benim sonu gelmez ahlarım!

Yaralar solumu kafiyenin ardındaki zanlılar

Zaman ve mekândan münezzeh sanki anılar

Ol-kâinat ıstıraplı çığlıklarına dar!

Yorgunum!

Gözyaşına maya çalmaktan

Usandım!

Her sayfada yokluğunu yeniden anmaktan.

Zor sevdiceğim çok zor!

Gel sen, bu ahvalimi öldüğüme yor!