Bir Şiir Kadavrası

Sen git

İşgal altındaki rüyaları bırakıp

Bilincimin yara bere dolu hallerine

Git işte

Bu savaşın zafere yürüyen en mukaddes saatinde

Başı gövdesinden ayrılan bunca şiiri ben defnederim

Adın sıra ben de geçmişi terkedip

Zamana bir suizan düşerim

Şarapnel nefesler işlemiş göğsümden şikayet etmeden

Yüzünü gençliğimin mahzenlerine gizlerim

Dokunmam ellerinin o mahrem ayrılıklarına

Dokunmam beni sevmeyen vuslatlarına

Git

Alabildiğine düşman kesilmişken bu yağmurlara

Adını fısıldayan rüzgarları alıp koynuna

Başka tenlerin soluğunu kes

Gözlerinden bir bakış değmemiş gözlerimi

Uzaklarında bırakarak

Adına yazılacak dizeleri gecelerinin o tenha yalnızlıklarında yak

Isıt zemheri kesmiş imgeleri

Ve bir daha öldür aynı yerimden beni

Git şimdi

Kuş tüyü uykularına yeni saatler ekle

Ve gülümse...

19 Aralık 2012