Bir Soru B/eklemesinden Sabaha U/yandım

Dedim hüzn-ü melâline mislin bulunmaz,

Sana varan yollarıma sual olunmaz,

Aşkın közlerine bu can dayanmaz,

Dedin 'ey Züleyha!

Kuyu benim!

Sağır benim!

Kör benim!'

_hiç bir şeyi görmedin.*

Aşkın aristokrak seslerinde gün tüketmekten

ve aşkı alaturka zamanlarda öğütmekten

geriye

ayrılık kaldı...

Tek gerçek

gözlerin göğsümü çatlatan ağrılarıma derman olurken

sözlerin beni yaralardı...

Derme çatma şiir satırlarında

sesime seni katmak istiyordum

sen ol istiyordum yüzümün ş/afağı

sesinden içmek istiyordum

kevseri ab-ı hayatı...

Şimdi unuttuğum sancılı intiharlarım

senden kalma ağrılarım düşüyor avuçlarıma

olsa olsa özlem diyorum

bu perişan zamanlarıma

gözlerim kapansın istiyorum

seni b/astığım yaralarımda

ama gözlerim seni görmek istiyor bin defa daha...

...

Ruhum ayrı telden çalıyor

aklım ayrı...

ben susunca diyorlar ki;yağmurlar dineli çok zaman oldu

peki neden kurumuyor

yüzümün gamlı bakışları?

Aklımı her seferinde haklı çıkarmandan

sana adanmış ruhuma

kulak tıkamandan yorulmuşluğum yatıyor başucumda

ruhumun elleri şevkatle okşarken saçlarımı

aklımın 'dediklerim çıktı' çanları zonklatıyor başımı...

Şimdi sussun istiyorum bütün düşüncelerim

ötenazi istiyorum yüreğim için

ve kendime küsüyorum

beni hiç sevmemiş'imi benden öte sevdiğim için.

(beni sevmiyorsun dediğimde bana kızardın / bak şimdi beni sen haklı çıkardın

)

27 mayıs b/eklemesi tek bir kelime idi

*:5 mayıs