Bir Tarihte Göçüp Gitti

Biraz hüznü dinlendirsem

sözlerimin özlemini hissettirsem

yaşam hayat hikayelerinle örtülüyor

bir mahzun bu yüzden

Biliyorum kendimle büyümüşüm

yaş kemale erince

menevişe gözlerini hayal eder gibi

başım hep yukarıda ve dimdik

Anlatacaklarım çok belli ki,

görüp geçirdiklerinden memnun

kaybettikleriyle içerlemişler

Koskoca bir tarihin varisi

yetmiş altı yaşında sizlere ömür

sarhoş etmemiş onu bu zenginlik

lakin terketti,

terketti de gitti

yinede gördükleri ve yaşattıkları

ihtiyaç duyacak

bu havayı ciğerlerimde teneffüs ettirmeyi!

Anam her vakit;

Gülen gözleriyle kapıda karşılardı

‘Bir tane çiğerim yanıyor

yapsana şarapla iyi gider', derdi.

Hamsi, sardalye, kolyoz, koloridye...

bunlar tam rakı mezesiydi

keza biber turşusu

bizzat kendi elleriyle yapardı

Ona göre içki içmek büyük bir sanattı

sarhoş olamamak kaydıyla

içmek lazımdı!

‘sonra küfelik oldu' derlerdi

meyhaneciliğin raconu

işte burada ortaya çıkardı...

Birazdan yağmur yağacak;

Nemin ağırlığı binmiş yorgun bedenime

içimde sokak fenerlerinin yalnızlığı

baktıkça bu haralı gürelere

kalbim geçmişe ziyade üzgün

Notlarını bulmasaydım

kısmen unutmuşum özüm!

'Şimdi içimde altmış senelik meyhaneci

boşalan ellerimde kahreden bir hafiflik

ondan yadigâr kalan bir parça

işin akabinde dede mesleği...'

Oğlum!

sedef eller gitse de

beni kulaklarını dört aç dinle,

beşi kız iki erkektik

küçük küçüklüğünü bilirdi

büyük büyüklüğünü

bir ahlak vardı

bir görgü, bir bilgi, nezaket...

Kadın üç şeyle güzeldi;

parmakların uzun ve inceyse

akıllı ise

sivri dilli değilse

Nerede kaldı şimdi bu insan mozaiğini?

Değerini bil insanlık yok edildi

onlar ki hepimizin gerçeğiydi...