Bir Ters Bir Düz

Elimde bir elîm boşluk,

boşluğumda bir elîm.

Efervesan verdiler yenilgilerime.

Tutuşturdu rüküş iradesiyle birlikte

takvimden naçar geçmişin elbiselerini ellerime.

Pilini çıkardılar

muşambadan evlâ sevmelerin.

Vakit;

züppeden mutsuz hisseden

Y kuşağı doğmaların.

Bir elinde hüsnü perişan,

mukavvadan yoksun.

Görsel, işitsel, zihinsel bir

gecenin kanaması

meydan okuyan.

Boşlukta ruhum.

Bir daha sevmeyecek olmaya

tâlim hâlim.

Ve ben…

Oturduk dertlerimizi örüyoruz:

bir ters,

bir düz.

Düzden çıktı nursemâ mazi,

gölgesinde hatır yerine

katır…