Bir Vurdum Bir Yutkundum

sizin gönül evinize sığındı

içinde kanaması durmayan çiçekler

kimsesiz bir çocuktu yüreğim

zil icat olmamıştı o zamanlar

nasır tutan elimde hala

tunçtan kapı tokmağı

hep bir vurdum

hep bir yutkundum

çok genç bir çamdı

şimdi saçları ağardı kapının

Rilke'nin öldüğü basamak altta kaldı

merdivenin başında boynum bükük hala