Bir Yanılgı Şimdi Suretin

/Toprak kokmak nasıl şey ki anne?

Üşümeyi unutmak duvar soğukluğunda ki bakışlarda?

Buz kesmek inancını yitirdiğini fark ettiğin anda.../

1...

Ben ne zaman başladım uçurumlarımı büyütmeye?

Ses çıkarmadan bak;

Akbabalar ki aç ve haşmetli bir bekleyişte,

Leş kargaları az geride erketede...

Bir yanılgıdır şimdi senin suretin

Suya taş atsan dalgalanacak kıvamda

Gelsen şimdi

Soyunabilecek misin üstündeki hurafelerden sorgusuzca?

2...

Sus pus sevişmelerin karşısına inatla dikilişim

Ve görevli memura mukavemetten iç edilişim;

Hiç biri bıraktığın hissizliğe denk düşmüyor.

Hiç ediliyor görmek istemediğin kimsesizliğim...

/Çorak toprakların doğurduğu bir piçtir aslında sevgi...

Öylesine aç ve doyumsuz./

3...

Yerin dibi şimdi dilime doladığım makamım

İç gıcıklayan bir siluet

Ruhsuz bir dokunuş

Apansız bir yıkılış...

Metalik bir radyo cızırtısından

Belki de erketede ki karga sesinden medet ummak...

Kulağı kabartacak kapı sesi bile kalmamışken

Evin içinde adımları saymak...

Elde kalan apansız bir ölümken,

Gereksiz bir eylem bu

Tek ayağıyla bir sele direnen köprüyü yakmak...

Hele ki;

Delirmişliğin adını yalnızlık koymak...

Eylül'2009 Aydın...