Bir Zambağın Türküsü

Gurbetteki bir kuş

Seslendiriyor fırtınasını bu uçurumdan

Soluk almadan

Arkası kırık bir vazodan

Sarmaşıkları dökülüyor

Dahası sormadan

Dikenleri baharın

Gülün renginden eksiliyor tepelere

Ve kaleminden damlıyor

Sonsuzluğa gebe hikayeler

Sonrası yolun taşlarından

Yürüye yürüye

Çiçekleri suluyor elleri küçük yağmurlar

Bakakalıyor sezgisi

Ezgisinden tanıyor

Bir zambağın türküsü

Ki rüzgarı resim yapıyor

Boyasından

Kağıtlara akıyor alfabesi

Öyle ki

Parmaklarından sarkıyor her bir hecesi..

27.05.25