Biraz Mavi Biraz Gri

Çocukları sevinçle koşan bir akşamı yüklenip

Alnından öptüğün bir sabaha uyandırdın beni

Yalnızlıklarımdan örülmüş duvarlarım yok artık

Ulu orta bir halde bıraktın beni

Aşk gibi

Deli bir alışkanlık gibi

Sonsuzluğun mavisi b/ulandı

Kara yazgılı düşlerimin gerdanına

Sardunyalar büyüttün

Yalnızlığımın tam ortasında

Sana dair acılardan dem vurduk

Bana dair susuşları konuşturduk

Islak gecelerin o tenha sızılarında

Bak şimdi nasıl da değişti günlerin rengi

Bütün vakitler akşama erdi

Kızıl melankoli

Zifir bir sessizlik sardı her yeri

Ben hala

Bilmediğim bir lehçe ile bir şeyler söylüyorum durmadan

Durmadan kanayan bir sızının ardına düşüp

Varlığını arıyorum

Yokluğunun acımasızlığında

Yaralı bereli şiirler seçiyorum ikimizin adına

Türkülerin efkarını sarıyorum avuçlarımın ayazlarında

Ara sıra açıp penceremi

Son baharın soğuyan sesini asıyorum kulağıma

Senden sonra

Kimseleri dinlemiyorum ben aslında

Bir gece konuşuyor

Bir de ben susuyorum

Senden sonra

Sabahları adını bilmediğim bir ağrı sıvazlıyor sırtımı

Güne yorgun uyanıyorum

Çocukların dizleri kanıyor her gün

Her gün akşamı dar ediyorum

Kendimi çekemiyorum artık

Ağır bir yüküm bana

Hadi

Ansızın çıkıp karşıma öğrettiğin bütün masalları unuttursana

24.10.2012