Bitir İçimdeki Yetim Hüzünleri

Yüreğimin umut haritasında arıyordum ismini

Dönüşsüz ayrılıkların yüz ölçümlerinde kayıptın

Kanayan dünler çekiyordum inatla kör kuyulardan

Henüz kurumamış anıların pembe şehrindeydim

Hiç okunmayan mektuplar biriktiriyordun kutunda.

Nemli bir zaman kapsülüydü belki de umutsuzluğum

Yankılarla kutsanan mezar taşları gibiydim yüreğinde

Soğuk çağrılar biriktirirdi bir kadın bana gövdesinde

Islanmış kanatlarıyla uzak göçlerden dönerdi kuşlar

Tutkulu sözcüklerden kurulu aşktı ozan ruhumda.

Suskumun suretlerini izlerdim sırçasız aynalarda

Bütün sorular bir kendine yanıttı sıvasız odalarda

Sen kıskanç bir sofra hazırlardın hicranlı kırlarda

Dudağımın retinasından aşk süzülürdü şarkılarla

Anlam kendi içinde binlere bölünürdü çatırtılarla.

Gelgitlerden aşınmış dallara martılar yuva yapardı

Küflü bıçak sırtıydı an, mağrur yanlarımız ağlardı

Terk edilmiş kentler gibiydik, kavuşmamız masaldı

Öfkeli bir rulet dönerdi içimizde, zarlarımız kanardı

Fısıltılı bir sessizlikti gözyaşı, hep ayrılığı sayıklardı.

Günlerin omzuna yaslanarak ömür batımını izlerdik

Yılgın bir esintiydi an, sarılmasız geçen anları özlerdik

Parmaklarımız üşürdü öfkelenince, biz aşka söverdik

Hüzünlü replikle çıkardık sahneye, rolümüzü severdik

Mağrur bir bıçak kanatırdı yüreğimizi, aşktan geçerdik.

Kırgın sevişmelerin yatağında olmazlardı paylaştığımız

Bakışlarından yayılan mevsimlerdi hep helalleştiğimiz

Birbirimizden uzak şehirlerde kaybolmuştu kimliğimiz

Sarı albümlerin sayfalarında sargılıydı sevda mazimiz

Karanlık bir menzildi özlem, ışık hızıyla beklediğimiz.

Siyanür bulaşmış bedenimdeki nefes tükenmeden gel

Hücrelerimdeki deli coşkular tenimi terk etmeden gel

Bitir içimdeki yetim hüzünleri, nefesim bitmeden gel

Ölüm gibi sız sevdalı gönlüme, can terk etmeden gel

Kurşuna dizecekler gelmezsen, aşkın bildirileriyle gel.