Bitsin Bu Işkence

çocukca gülüşlerim yok artık

çok oldu yerini hüzne bırakalı

candan kahkalarım mazininde ötesinde kaldı

hayat bu kez hiç olmadığı kadar vicdansız davrandı

korkuyorum anne tut ellerimden

karmakarışık dünyam içinden çıkılmaz bir hal aldı

kaldırıp ellerimi semaya dua etmek yetmiyor

ne bir umut var içimde ne istek ne de yaşama sebebi

bu bedene bu can çok ağır geliyor

alıp başımı gitsem neye yarar ki

vicdanım acımadan hiç , bana haykırıyor

şuçumu tokat gibi yüzüme vuruyor...

korkuyorum anne anlatamam sana derdimi

içimde kopuyor bütün fırtınalar

canım can çekişiyor

sağa sola çarpıyor ama bir türlü benden gitmiyor

ne yapsam bilmiyorum çıkmaz bir sokaktayım

yolumu bulamıyorum geri dönmek desen zaten imkansız

lanet edesim geliyor kızıyorum kendime sus deyip ağlıyorum

keşke anlasan beni hiç bişey sölemesem ama sen anlasan

bir çocuğun düşmesi gibi çok basit olsa herşey

elini bana uzattığında kalksam ayağa geçtiii desen ve bitse acım

sabah olmuyor hiç benim dünyam hep karanlık

güneş bana hiç doğmuyor haram sanki yanımdan dahi geçmiyor

yardım et anne yaşlarım akmasın artık

aynaya bakamıyorum lanet eder belki diye

ya bi çare bul derdime

ya da dua et artık bitsin bu işkence....