Bize Şiir Yazacakken Gittin

Ve ilk defa uyumuştum göğsünde

sessizce

bütün kimsesizliğimle...

Pencerem yıldız istilası

gökkubbem kutsal mucizeler toplamı

bir huzurun sesiyle zifiri bıçakladı nefesin

şafağı avuçlarıma bıraktı

ruhumu ısıtan sözcüklerin...

Sonra uyandık

adını bilmediğim bir ayrılık sokuldu aramıza

Sen dönüp sırtını yalnızlığıma

sadece gittin !

Ben seni beklemek gibi bilindik bir delilik ettim !

Bütün güvercinlerin kanatlarında

aynı peyamı kara

'gelmeyecek'

Mimarisi bozuk kentler gibi

gökyüzü bir görünüp bir kaybolurken

senin silüetin bile düşmeyecek bakışlarıma...

Şimdi içimde kavimler göçüyor

ve ölüyor bir şair daha

aşk diyeceği bir zamanda

Katlime vacip bir efkar sokuluyor şakaklarıma

dönmelisin bile diyemiyorum sana

Sızıların düğümlenirken soluğumda

seni görebilme ihtimallerime ket vuruyorsun anlasana

Hani diyorum ki

bir ikindi huzurunda dokunup avuçlarına

bir nefes sen solusaydım

durur muydu çivisi çıkmış dünya