Bizim Mahalle

kedilerin bile uğramadığı

bir garip kenar mahalleydi bizimkisi...

gün doğmak istemezdi

yağmur ise tereddüt içinde kirli yağardı

saygı ve sevgi kapı önü paspas olmuş

yıllar önce küsmüşler görüşmüyorlardı

insan görünümlü insancıklar yaşardı ki

bu insancıklar kendileriyle bile küstü

kırk yıllık hatır uzun geldiğinden mi ne

komşuların sabah kahveleri olmazdı

fincanlar ''şey bizde kalmamış ta'' diye uzatılır

çoğu zamanda 'hay Allah bizde de kalmamış tüh' cevabı ile geçiştirilirdi.

can borcu, vefa borcu yerlerde sürünürken

esnaf toptancıdan, insancıklar esnaftan kaçar dururdu

bu yüzdendi köşe kapmaca kaçışmalar gün boyu

geceleri ise,

her renkten sanatçı ruhlar yaslanırdı mahallemize

gençler,

sprey boyalı duvar sanatlarıyla meşgulken,

alkolikler ise,

her makamdan nara atmalarıyla sahne alır,

doldururlardı geceyi

sporcu ruhları da unutmamak lazım

duvarlara tırmanıp, balkondan balkona atlama

kısa mesafeli engelli çanta kapkaçları vardı ki

rekorlara her gece yenisi eklenirdi.

çok güvenilir olduğundan mı yada olmadığından mı nedir,

güvenlik bile teğet geçerdi bizim mahalleyi

işte böyle bir kenar mahalleydi bizimkisi.

keşke,

'ülkemde, şehrimde bir tanedir benim mahallem ' diyebilseydim ...

...

k/ayıp ilanı:

mahallemizde, Aysel teyzenin mırnavı kaybolmuştur.

olay yeri inceleme, hiçbir tırnak izine rastlayamamış olup, şu ana kadar hiç bir fidye talebi de gelmemiştir.

tanıkların ifadesine göre,

Mırnavı en son köşe başındaki lahmacuncunun açılışından iki gün önce o civarlarda görmüşler.

Aysel teyze,

umudunu hiç kaybetmeden mahallenin son kedisi olan mırnavını otuz gündür aramaktadır.

duyan, gören ya da yiyenlerin Aysel teyzeye haber vermeleri rica olunur.