Bölük Pörçük (4)

Boynumuzda örgü çanta

Ayağımızda lastikten 'soğukkuyu' ya da 'cıslavet' ayakkabılar

Gitmek için köyün öbür ucundaki okula

Kış günleri

Üç beş çocuk düşerdik yola

Dışarda ayaz

Bir de şimdilerde yağmayan

Diz boyu kar

Elimiz, yüzümüz soğuktan kıpkırmızı

Sınıfta kırık dökük

İçinde çoğu zaman tezek yakılan

Soba var

O da sabahları ellerimizi ısıtacak kadar

Kalorisiz kokulu yakıtıyla

Günde bir kere

Yanar

Boynumuza astığımız

Anamızın çorap ördüğü iplerden artan

Kırıntılarla örülmüş

Çantamız ayrı bir âlem

Neler mi var içinde

Önce Alfabe, birinci sınıfta

Ve yanında kenarı buruş buruş defter

Silmekten çok karalayan, sayfa yırtan sert silgi

Serçe parmak boyunda

Ucu ekmek bıçağıyla açılmış

Bir kurşun kalem

Yıl sonuna doğru çantaya bir kitap daha katılır

Hayat Bilgisi

Okul, Cumhuriyet'in ilk yıllarında

Pek çok köye yapılan

İki sınıflı, taştan örme çatılı bir bina

Bir yanında ufacık lojman

Ne zaman erirse kar

Köyün içi baştan aşağı çamur

Öyle ağırlaşır ki ayağımızdaki 'soğukkuyu'lar

Bakarsın koşup giderken

Çamura saplanıp kalır

Siyah önlük, beyaz yaka

Adı böyle ya okul giysilerimizin

Bizim önlükler siyah da değil boz

Yakalar mı beyaz, ama bezden değil naylondan

Burunlar silinmiş

Önlüğün kol uçlarına

Kar erir, çamur gelir

Çamur biter, her taraf un ufak toz

Çalınca teneffüs zili

Atarız bağıra çağıra kendimizi kuru toprak

Bahçeye

Futbol oynarız çaputtan yapılmış topumuzla

Bazen testi kırıklarını kayarak üst üste

Adını unuttuğum başka bir oyuna

Zili unutur, dalarız arkadaşlarımızla

Ben en çok da 'mendil kapmaca'yı severdim

Öyle verirdik ki kendimizi bu oyunlara

Yorgun, bitkin dönerdik

Akşamları eve

Okul dışında da oyunlarımız çelik çomak

Ya da bizim 'tame' dediğimiz 'teğme'ydi

Oynarken kendimizden geçerdik

Ölonun Derviş amcanın getirdiği

Meşe değneklerle

Kasaba bile görmemiş köy çocuklarıydık

Baharda çiğdem kazardık

Tarlalarda

Yaz gelince de kırlarda

Çalık

Örgü çantamız kalınlaştı dördüncü sınıftan sonra

Hayat Bilgisi'ne eklendi

Tabiat Bilgisi,Tarih, Coğrafya

Okulda hademe ne gezer

Nöbetçi kalır üç beş öğrenci

Sınıfları süpürürler, toz duman havada

Karne alırdık yılda iki kez

'Hal ve gidiş' diye bir bölüm vardı dersler arasında

Biz o kısma 'Halva gidiş' dediğimiz için

Ne olduğunu anlayamamıştım

Yıllarca

Altı gün 'pancar tekleme'ye gitmiştim

İlkokulu bitirdiğim yıl

Altmış lira kazanmıştım

Günlüğü on liradan

Ortaokulda harçlık olacaktı

Beş kuruş harcayamazdım

Haftalarca sakladığım

Kıyıp 'şekersucuğu' bile alamadığım

Bu paradan

Heyecan sarardı yirmi üç nisanlarda

O küçücük dünyamızı

Şiirler okunacak

Köylü toplanacak bayram yerine

Ağızda kaşıkla yumurta taşıma

Çuvalla yürüme, yoğurt yeme

Yarışları

Ve de düğünlerden başka bir de bu eğlencesi olan

Ak bürgülü köy kadınları

Bir akşam döndüğümde eve tarladan

Kalınca bir kitap geçti elime

Adını bile öğrenemedim

Yırtılmıştı ilk üç beş sayfası

Okumaya başladım gözümden uyku akarak

Yırtılmayan ilk sayfanın üstünde

Gördüm ki

'İnce Memed'miş adı

Okudukça dostum oldular

'Memed, Hatçe, Döne Kadın'

'Abdi Ağa' da baş düşmanım

İşte bu roman

Okumada benim ilk göz ağrım

Torunum vardı dört gündür yanımda

O da gidiyor şimdi ilkokula

Bizden de yüz buluyor ya

Elinde tablet bilgisayar

Uğraşıyor hiç anlamadığım

Oyunlarla

İnsanoğlu yerinde çakılıp kalacak değil ya

Değişecek elbette pek çok şey

Hayat akıp giderken

Ben

Şöyle bir 'zaman yolculuğu'na çıkıp

Anlatmak istedim

Yaşadıklarımızı

..............................................................................

Numan Kurt

9 Temmuz 2016