Bölük Pörçük 5

Merhaba,

Yazılarımda yaşadıklarımı, yaşadığım yörenin yaşayışını, kültürünü, insanlarını, okul anılarımı, ülkemizin başındaki terör belasına lanetimi, değişik konulardaki duygu ve düşüncelerimi anlattım.

Çocukluk ve gençlik yıllarımda ne yaşadıysam, sis perdesi arkasında ne varsa "BÖLÜK PÖRÇÜK (1.2.3.4) " başlığıyla yazdım. Bugün de evde oturup dururken "BÖLÜK PÖRÇÜK (5)" ortaya çıktı.

Benim yaşadıklarımı yaşayanlar buruk da olsa gülümsesin, gençler de şanslı olduklarını anlasın diye...

...............................................

Önce sabah güneşi

Düşerdi

Yer yataklarında yattığımız odalara

Bizden biriydi

Sanki

Yüzümüze konup kaçan karasinekler

Beş altı yaşlarında çocukken daha

Akşam korkup karanlıktan

Çıkamadık mı dışarıya

Bilin ki kaçırırdık o gece

Yatağa

Hani derler ya

'Sabah güneşi güzele düşer' diye

Biz kurutalım diye uğraşırken kaçırdığımızı

Yatakta bir sağa bir sola

Sinekler uçuş yaparken tepemizde

Ne güzeli kardeşim

Güneş, o kerpiç evlerin ufacık pencerelerinden

Düşerdi

Yatakta kıvranan sidikliye

Dön babam dön

Ne kadar dönersen dön

'Gene mi işedin?' diye bağırırdı analarımız

Serilirdi

Kapı önüne ya da kerpiç duvar üstüne döşeğimiz, yorganımız

Aklıma bunlar geldi

Klavye önümde, masa başında

Nedendir bilmem

Anlatmıştım ya

Önceleri

Dört bölüm halinde

Çocuklukta yaşadığım bölük pörçükleri

'Bu da beşincisi olsun' dedim

Sanırım bu sefer

Okuyanları da biraz

Gülümsettim

Öylesine uzak kalmış ki

Çocuklukta yaşadıklarım

Sanki bir sis perdesinin arkasında

Tüm hatırladıklarım

'Hangi oyunları oynardık?' diye

Sordum kendi kendime

'Anlat bakalım hepsini!' deseler

Anlatamam

Hepsi bölük pörçük, hepsi yarım

Biz 'tame' derdik, ama 'teğme' idi söylenişi aslında

Ölonun Derviş amcanın Tepesidelik'ten getirip sattığı

Meşe değnekler

Elimizde

Yedi sekiz yaşımız

Yerden sektirerek fırlatırdık gittiği yere

Onu vurmaya çalışırdı

Başka bir değnekle

Rakip arkadaşımız

'Esir, mendil kapmaca, birdir bir, çelik çomak, yakan top'

Ve daha başka oyunlar

Elimizde ne telefonumuz vardı ne de laptop

Testi kırıklarına 'cıncık' der

Onları kayardık üst üste

Topla vurur devirirdik

Bir başka oyunumuzda

Gerisini hatırlamam çok zor

Bu kadarı kalmış aklımda

Bir de gece oynardık

'Eyboho' diye bağırarak

Yalnız kalınca korkardık karanlıkta

Fazla isteğimiz yoktu

Ana babadan

Bilmezdik gofreti, çikolatayı

Fındıklı, fıstıklı baklavayı

Koluna burnumuzu sildiğimiz

Yakasız işlik giyen köy çocuklarıydık

Diz kapaklarımız yaralı

Pantolonlarımız kırk yamalı

Altı gün ırgatlığa gitmiştim

İlkokulun son sınıfında

Günlük on liradan

Altmış liram olmuştu

Dedim ki kendi kendime

İstediğim kadar şeker sucuğu alırım bu parayla

Alişen Emmi'nin dükkânından

Güçlü, zengin hissetim kendimi

Çıkmadı o para uzun süre

Yastık altından

Daha neler neler

Gün gelir

O yaşananlar da

Kağıda düşer

Yaştaşlarım çocukluklarını ansınlar

Ola ki gençler de okursa

Hayatın, yaşadıkları zamanın değerini anlasınlar

Elimden geldiğince

Dilimin döndüğünce

Aktardım ben

Geçmişi geleceğe

Umarım mutlu büyür ülkemde çocuklar

Aydınlık ve güzel olur

Yarınlar

.........................

Numan Kurt

5 KASIM 2017