Bu da Feleğin Bir Oyunu

işte yine bir kaçış,

başım kendini alıp gider

bilmeden boşuna atıp tutar dilim...

başımı yastığıma koyduğumda

hayatım bir bardak su olur,

seni tuz buz yapıp karıştırırım bir bardak suya,

hayatıma...

ben senin akan pınarlarına karışsamda

akar giderim...

ama sen her gece zehir olursun,

sıraya dizilip her bir halin

hayatımı dahada tuzlu yapmak için

çaba verir...

ağır seni yaşamak...

inansamda aşkına

kendi kendime sevemiyorum ben seni işte...

oturup bir köşede,

zamanla acım bitecek biliyorum

ama korkuyorum...

kendi sesimden nefret ediyorum

seni artık sevmiyorum dediğinde...

bu şehir bana dar gelir...

bin defa ölürüm sensizliğin girdabında

sen hiç bilmeden...

ben nelere dayandım sensiz,

nelerle savaştım...

gururumdan,

hiç bir zaman bilmeden,hissetmeden

yiğitçe...

yaşadım ben seni...

öldüm aşkından,

dirilmedim,uyanmadım...

biliyorum

senin değil,

feleğin bir oyunu buda...