Bu Dünya

kördür bulutlar karanlıklarda

sıcak bir yuvanın dumanından taşmış

altında ne insanlar vardır yaşayan

ne insanlar vardır dünyanın /çirkefine bulaşmış

şaşmışsa yıldızların yörüngesi

ve ay bakıyorsa düşecek gibi gökten

güneşin ateşi yetiyorsa cehennemi anmaya

kayış sıyırıyorsa kasnağı dünyanın

gün sabaha yetişir mi bilinmez

alnında çizgiler

yok artık "bu dünya böyle gelmiş böyle gider"

hırçındır rüzgarı sahilin, gün batmaya yakın

elleri üşür yaşadıklarını aşk sanan aşıkların

sıkılmış dişlerin mahpusu

ne çilelere sustu bu dil, diller

öğrendik yağmurun ıslattığını

bldik /en sert kayalarda bile ardıç yetişir

lâkin kurttur kuzu postuna bürünen

hâlâ bazı çocukların gözleri yeşil

bazıları akren

çivisi çıkmış diyorsun da

çakan da var aslında

ama

su alıyor en sağlam gemiler

yok artık "bu dünya böyle gelmiş böyle gider"

tekerlektir artık zaman

yokuştan yuvarlanan

izlerini görebilirsin /dikkatlice bak

pusuya düşmez lâkin

sanma gördüğün hakikat

son vagonunu uğurladık trenin

artık "sen sağ ben selamet" vatan

kırılıyor kirişleri birer birer

yok artık "bu dünya böyle gelmiş böyle gider"